"..Xatırla Sevgili.." Bölüm 8
Müellif:MİRA LENA
••••••••••••••••••••••••
Herden ferqli hiss eder insan.. Ya düşünceleri aldadar onu,ya da hissleri.. Amma en çox da hisslerdir insanı aldadan..En çox yaralayan.. Bezen de yanlış fikirlerdir,belke bir yuvanı belke de böyük bir eşqi darmadağın eden.. Ve insan.. Anlamalıdır...
" YA BİRLİKDE VAR OLMAQDIR HEYAT,YA DA BİRLİKDE VAR OLMADAN YOX OLMAQ..!"
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
Arazın ne demek istediyini anlamamışdım.. Ancaq bir şeyi çox gözel hiss etmiş ve duymuşdum.. Men bu adama qarşı ne ise hiss edirdim.. Ferqli hissim vardı.. Ne zaman oldu bu.?-deye sual verseniz,yeqin ki cavab vere bilmerem.. Amma men..Deyesen onu bucür çoxdan qebul etmişdim artıq.. Bilmeden qelbimin qapısını ona açmışdım.. Neler olardı bilmirem amma men indi özümü yaxşı hiss edirdim..
Belece gece orda qaldıqdan sonra seher eve gedib geyimlerimi deyişib qayıtmışdım. Heqiqetende özümü çox gümrah hiss edirdim. Düzdür Araz gederken mene:-
"Bugün yaxşıca dincel. Sabah gelersen"-dese de meni bir qüvve işime doğru çekirdi.. Ve men birazdan artıq klinikaya çatmışdım.. Araz meni görende teeccüble baxsa da,sözlerinden geri qalmamışdı:
-İşini bu qeder mi sevirsen yeni.?
-He..Hemde çox--deyende sanki başqa şeyler demek istemişdi dilim..
-Çox ters birisen. Sene tapşırdım axı gelme.
-Çox sağolun amma men bele daha yaxşıyam.
-Yaxşı nece isteyirsen. Birşey lazım olsa mene de.
-Yaxşı çox sağolun. Men gedim artıq-deyib üzümü çevirende ferqli bir deyiliş ve bir qederde meni sakitleşdiren xırıltılı ses tonuna ayaq saxlamalı oldum.. Belke de menim adımı bu ses tonu ve bucür biri çağırsa--"Nevar ele bil boğazında ne ise qalıb"-deye zarafat edib gülerdim. Amma Arazın o sesi,eynile atamın herden anamın adını çekende eşitdiyimiz xırıltılı sesi ile eyni olması meni kövreltmişdi.. Sesimi bele çıxartmadan aylar evvel ki günlerimi xatırladıqca gözlerim menden biixtiyar dolmuşdu..bu defe Araz tam arkamda dayanıb yene "Anella"deyende qefil geri dönmüşdüm.. Bu qeder yaxın olduğunu bilmediyimden az qalmışdı ki toqquşam.. Meni de bele görmesin deye başımı aşağı salıb:
- Buyurun ne ise lazımdır.?
- Ne oldu sene?
- Heçne.. Yaxşıyam-deyib gülümsemeye çalışdım. Tebii ki men başımı qaldırsam da Araz menden hündür olduğu üçün men sadece onun köyneyini göre bilirdim..
- Daha ne qeder baxmaq fikrin var.?
- Neye.?
- Köyneyime
- Yox men sizin köyneyinize baxmırdım.
- Anella.?
- Beli?
- Ne oldu sene birden-bire.?
- Heçne.. Men yaxşıyam. İcazenizle keçim işimin başına-deyib arxama bele baxmadan getmişdim. Yoxsa ona "Sesinizi atamın sesine benzetdim"-deye bilmezdim..
Saatlar bir birini evez etdikce mende günümü tamam edirdim.. Axşam iş çıxışı Malik yene gelmişdi. Mene zeng ederek aşağıda gözlediyini dediyinde hazırlaşıb çıxmışdım. Çıxışda Arazla qarşılaşmışdıq..
- Sende gedirsen he.?
- beli,çıxıram.
- isteyirsen seni aparım evine. Hemde biraz Samirle elaqeli meslehetler alardım.
- Bağışlayın amma olmaz. Söz verirem sabah ne isteseniz deyerem. Hem birlikde getmeyimizde düzgün olmaz.
- he düz deyirsen.
- gedim men sağolun-deyib getmişdim. Ardımca Arazın geldiyini de hiss edirdim.
Maliki görende o da sanki menim düşündüyümü eşidirmiş kimi gelib meni qucaqladı. Arazı gören kimi qıcaqlamış formada qulağıma pıçıldadı:
- Biraz da qısqandıraq-deyib elimden öperek:
- Canım menim yaxşı ki,tez geldin. Gedek sene sürprizim var.-deyib maşının qapısını menim üçün açdı. Arxaya baxdıqda ise heqiqetende esebi Arazı gördüm. Nebilim belke de bunu göreceyimi düşünmürdüm. Malik de maşında oturub söze başladı:
-Amma nece qısqandı-deye gülmeye başladı.
- Neyledin sen?
- yaxında bilersen ne etdiyimi. Gel gedek Luna parka.
- niye.?
- o boyda surprizim var dedim. Heç olmasa eylenek biraz
- yox istemirem eve gedek
- Anka xahiş edirem.-deye üzgün ifade alıb mene baxdı
- Yaxşı amma tez qayıdaq yorğunam.
- Baş üste reis..
Biz belece Luna parka gelib eylenmeye başlamışdıq. Texminen yarım saat keçmişdi ki,Arxadan kiminse "Aneyya"-deye qışqırmasını eşitdim. Dönüb baxanda ise Samirin mənə tərəf qaçdığını görüb gülümsədim. Qucağıma alıb yanaqlarından öpdüm. Təsadüfə baxın ki,Samiri gətirən də Araz idi..
- Aaa sizdə burda idiniz Anella.?
- Hə. Elə belə gəlmişdik.
- mənimdə çoxdan Samirə sözüm var idi,bugün getirdim.
- he başa düşdüm. Lap yaxşı. Biz sizi meşğul etmeyek. Gedek.
- Yox yox getme. Yeni getmeyin. Helemi Samir.?
S- He dayı qoyma getsin.
- yaxşı bir eylenek onda...
Belece dördümüzde Samire uyğun atraksiyonları seçirdik. Amma Samir dinc durmayıb bizim üçün birini seçmişdi.
S- Dayı ona da gedek?
Araz- yox sene olmaz. O çox böyükdü. Başqasına gedek.
S-Onda sen getde Aneyyayla.
A-Men?
- He dayı siz gedin mende onunla size baxım-deyib eli ile Maliki gösterdi.
Anella- Yox Samir men de qorxaram çox hündürdü ora. Gedek başqasına.
S-Dayımla get. O güclüdü qorxmazsan ne olar.?
A-Axı.?
M-Anella uşağın qelbine deymeyin gedin,baxın bizde burda size baxırıq-deyib Malik Samiri qucağına almışdı.
Biz ikimiz mecbur razılıq vermişdik.
Heqiqetende men bu atraksiyondan qorxurdum. Tek getmezdim heçvaxt. İndi Arazla bucür yaxın olmaq mene qeribe gelirdi. Keçib yerimize eyleşmişdik. Möhkemce kemerimi bağlasam da qorxurdum.
- Qorxursan.?
- ne? Kim men? Yox yox
- Mene ele geldi ki qorxursan. Isteyirsen düşek?
- yox yaxşıyam men.
- yaxşı ele olsun.
Belece artıq terpenmeye başlayırdıq. Her yıxarı qalxdıqca mende gözlerimi möhkem yumub sakit dayanmağa çalışırdım. Normalda yaxınımızdakılar,
"aaaaaa"-deye qışqırsalarda men yavaşca:
-"Ata qorxuram"-deye pıçıldayırdım..
Bu vaxt Arazın ellerimi tutması ile fikirlerden bir anda ayılmışdım sanki.
- Men burdayam,qorxma..
- qorxmuram.
- dilinden de geri qalma
- nece.?
- heçne.
- nevaxt dayanacaq bu?!
- indi dayanar. Qorxursan?
- offf he qorxuram-deye sesimi daha da yükseltdim. Daha doğrusu heyacandan qışqırırdım artıq
- gel bura inadcı-deyib yanımda oturmasından istifade ederek bir elini belime dolayıb bir eli ile de elimden möhkemce tutmuşdu. Esebleşib:
-Neynirsen.? Elini çek!
- ölmürem senden ötrü. Tir-tir titreyirsen. Gözle 2deqiqeye düşürük.
Dişlerimi qıcayıb mecbur susmuşdum. Onsuzda qorxurdum. Amma onu bu qeder yaxın hiss etmek mene rahatlıq vermişdi. Dediyi kimi, 2-3deqiqe sonra biz düşmüşdük. Qorxudan bir teher olmuşdum. Biraz sonra Malik ona gelen zeng ile tecili getmeli olduğunu dedi. Mende getmek istesem de Samir ağlamasın deye mecbur qalmışdım.
M - Anella bes sen nece qayıdacaqsan? Yaşxısı sen gedende zeng ele mene,gelim aparım seni.
- Özüm gedecem Malik lazım deyil. Sen get işini gör.
- Başa düşmedim. Biz burda neyik Anella. Biz apararıq. Helemi Samir.?
- He dayııı.
Anella- Çox sağolun amma lazım deyil.
M-Anella terslik etme. Sen mene emimden yadigarsan. Bele getmeli olduğum üçün hele özüme esebiyem.
Ona göre de seni Araz beyin getirmesine imkan ver. Yaxşı men gedim. Anella size emanet Araz bey-deyib Malik getmişdi. Araz anlamaz baxışlarla mene baxıb:
- Siz yeni.. Yeni o qucaqlama.. Mm yeni siz qohumsunuz.
- elbette. Siz ne düşünmüşdünüz ki.? O mene qardaşdır.
- men.? Heç heçne düşünmedim. Yaxşı biz davam edek-deyib o Samirin elinden,Samirde menim elimden tutaraq getmeye başladıq. Kenardan bir aile kimi göründüyümüze emin idim..
Hemin günün sonunda Samir eve qayıdarken menim qucağımda yatmışdı.
- Anella birinci size gedek. Seni eve aparım sonra biz gederik.
- Şşşş -deye işaret barmağımı dodağıma yaxınlaşdırdım.
- ne olub.?
- Samir yatıb-deye pıçıldadım.
- ay seni balaca şeytan. Anella sen narahat olma isteyirsen qoy kenara orda yatsın.
- ne danışırsınız? Olmaz. Bele yazşıyam men-deyib yavaşca Samirin yanağından öpmüşdüm. Bu uşaq mene çox əziz idi. İlk görüşdən qanım isinmişdi ona. Ona görə də onu çox sevirdim.
- Yaxşı necə istəyirsən.O zaman Birinci gedək Samiri anasına verək.
- yaxşı-deyə onun yerini qucağımda rahatladım.
Birazdan artıq çatmışdıq. Araz qapını açıb:
- Ver mene isteyirsen.
- haradadı evleri.?
- bax o Çiçekli qapı.
- uzaq deyilmiş. Oyatmayaq. Men apararam.
- sene de eziyyet oldu.
- Samirin heç bir eziyyeti yoxdur mene)
Qapıya yaxınlaşdıqda Araz zengi basdı. Qapını gözel görünüşlü,uzun qara saçlı, bir xanım açmışdı.
- Araz.? Xoş geldiniz buyurun.
- Salam bacı. Senin decel oğlun yatıb Anellanın qucağında.
- aaa Anella sizsiniz.? Buyurun gelin içeri keçin,mende Samiri yatırım gelirem. Araz dayanma orda keçin iceri.
- yox biz gedek. Çox sağolun.
- Etiraz qebul etmirem,keçin gelirem.
Biraz sonra Samirin anası geri gelmişdi.
- İlk önce xoş geldiniz. Men Mətanət. Hamı Mətiş deyir. Ele sende deye bilersen. Samir seni gören günden ancaq senden danışır.
- Çox sağolun- deye utancaq şekilde bir şey deye bilmeyib susdum.
- Araz da senin Samir üçün etdiyin kömeklikleri deyib. Çox sağol Anella.
- Xoşdur. Siz sağolun.
- Bacı bize serin bir şey verde.
- he he gözleyin bu deqiqe getirirem-deyib gederken men ayağa qalaxaraq:
- Men getsem yaxşıdır. Gecikdim eve. Üzrlü sayın.
- Amma.?
- Çox sağolun Mətanət xanım
- Sadəcə mətanət))
- Yaxşı Mətanət mən gedim.
- Yaxşı mən səni apararam.
- Araz bəy özüm gedəcəm.
- Araz dinləmə sən Anellanı,özün apar
- Əlbəttə bacı. yaxşı biz gedək.
- Bunu saymadım Anella. yenə görüşək.
- Yaxşı Mətanət inşAllah.
- Yaxşı yol sizə)- deyib Mətanət qapını açanda qarşımda gördüyüm insan məni əsəbləşdirmişdi. gəldiyimə peşman olmuşdum artıq.. Arazın ona baxaraq gülümsəməsinə nədənsə əsəbləşirdim. Çox böyük səhv etmişdim.. Kaş getməyəydim.. Kaş..!!!!
••••••••••••••••••••••••
Herden ferqli hiss eder insan.. Ya düşünceleri aldadar onu,ya da hissleri.. Amma en çox da hisslerdir insanı aldadan..En çox yaralayan.. Bezen de yanlış fikirlerdir,belke bir yuvanı belke de böyük bir eşqi darmadağın eden.. Ve insan.. Anlamalıdır...
" YA BİRLİKDE VAR OLMAQDIR HEYAT,YA DA BİRLİKDE VAR OLMADAN YOX OLMAQ..!"
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
Arazın ne demek istediyini anlamamışdım.. Ancaq bir şeyi çox gözel hiss etmiş ve duymuşdum.. Men bu adama qarşı ne ise hiss edirdim.. Ferqli hissim vardı.. Ne zaman oldu bu.?-deye sual verseniz,yeqin ki cavab vere bilmerem.. Amma men..Deyesen onu bucür çoxdan qebul etmişdim artıq.. Bilmeden qelbimin qapısını ona açmışdım.. Neler olardı bilmirem amma men indi özümü yaxşı hiss edirdim..
Belece gece orda qaldıqdan sonra seher eve gedib geyimlerimi deyişib qayıtmışdım. Heqiqetende özümü çox gümrah hiss edirdim. Düzdür Araz gederken mene:-
"Bugün yaxşıca dincel. Sabah gelersen"-dese de meni bir qüvve işime doğru çekirdi.. Ve men birazdan artıq klinikaya çatmışdım.. Araz meni görende teeccüble baxsa da,sözlerinden geri qalmamışdı:
-İşini bu qeder mi sevirsen yeni.?
-He..Hemde çox--deyende sanki başqa şeyler demek istemişdi dilim..
-Çox ters birisen. Sene tapşırdım axı gelme.
-Çox sağolun amma men bele daha yaxşıyam.
-Yaxşı nece isteyirsen. Birşey lazım olsa mene de.
-Yaxşı çox sağolun. Men gedim artıq-deyib üzümü çevirende ferqli bir deyiliş ve bir qederde meni sakitleşdiren xırıltılı ses tonuna ayaq saxlamalı oldum.. Belke de menim adımı bu ses tonu ve bucür biri çağırsa--"Nevar ele bil boğazında ne ise qalıb"-deye zarafat edib gülerdim. Amma Arazın o sesi,eynile atamın herden anamın adını çekende eşitdiyimiz xırıltılı sesi ile eyni olması meni kövreltmişdi.. Sesimi bele çıxartmadan aylar evvel ki günlerimi xatırladıqca gözlerim menden biixtiyar dolmuşdu..bu defe Araz tam arkamda dayanıb yene "Anella"deyende qefil geri dönmüşdüm.. Bu qeder yaxın olduğunu bilmediyimden az qalmışdı ki toqquşam.. Meni de bele görmesin deye başımı aşağı salıb:
- Buyurun ne ise lazımdır.?
- Ne oldu sene?
- Heçne.. Yaxşıyam-deyib gülümsemeye çalışdım. Tebii ki men başımı qaldırsam da Araz menden hündür olduğu üçün men sadece onun köyneyini göre bilirdim..
- Daha ne qeder baxmaq fikrin var.?
- Neye.?
- Köyneyime
- Yox men sizin köyneyinize baxmırdım.
- Anella.?
- Beli?
- Ne oldu sene birden-bire.?
- Heçne.. Men yaxşıyam. İcazenizle keçim işimin başına-deyib arxama bele baxmadan getmişdim. Yoxsa ona "Sesinizi atamın sesine benzetdim"-deye bilmezdim..
Saatlar bir birini evez etdikce mende günümü tamam edirdim.. Axşam iş çıxışı Malik yene gelmişdi. Mene zeng ederek aşağıda gözlediyini dediyinde hazırlaşıb çıxmışdım. Çıxışda Arazla qarşılaşmışdıq..
- Sende gedirsen he.?
- beli,çıxıram.
- isteyirsen seni aparım evine. Hemde biraz Samirle elaqeli meslehetler alardım.
- Bağışlayın amma olmaz. Söz verirem sabah ne isteseniz deyerem. Hem birlikde getmeyimizde düzgün olmaz.
- he düz deyirsen.
- gedim men sağolun-deyib getmişdim. Ardımca Arazın geldiyini de hiss edirdim.
Maliki görende o da sanki menim düşündüyümü eşidirmiş kimi gelib meni qucaqladı. Arazı gören kimi qıcaqlamış formada qulağıma pıçıldadı:
- Biraz da qısqandıraq-deyib elimden öperek:
- Canım menim yaxşı ki,tez geldin. Gedek sene sürprizim var.-deyib maşının qapısını menim üçün açdı. Arxaya baxdıqda ise heqiqetende esebi Arazı gördüm. Nebilim belke de bunu göreceyimi düşünmürdüm. Malik de maşında oturub söze başladı:
-Amma nece qısqandı-deye gülmeye başladı.
- Neyledin sen?
- yaxında bilersen ne etdiyimi. Gel gedek Luna parka.
- niye.?
- o boyda surprizim var dedim. Heç olmasa eylenek biraz
- yox istemirem eve gedek
- Anka xahiş edirem.-deye üzgün ifade alıb mene baxdı
- Yaxşı amma tez qayıdaq yorğunam.
- Baş üste reis..
Biz belece Luna parka gelib eylenmeye başlamışdıq. Texminen yarım saat keçmişdi ki,Arxadan kiminse "Aneyya"-deye qışqırmasını eşitdim. Dönüb baxanda ise Samirin mənə tərəf qaçdığını görüb gülümsədim. Qucağıma alıb yanaqlarından öpdüm. Təsadüfə baxın ki,Samiri gətirən də Araz idi..
- Aaa sizdə burda idiniz Anella.?
- Hə. Elə belə gəlmişdik.
- mənimdə çoxdan Samirə sözüm var idi,bugün getirdim.
- he başa düşdüm. Lap yaxşı. Biz sizi meşğul etmeyek. Gedek.
- Yox yox getme. Yeni getmeyin. Helemi Samir.?
S- He dayı qoyma getsin.
- yaxşı bir eylenek onda...
Belece dördümüzde Samire uyğun atraksiyonları seçirdik. Amma Samir dinc durmayıb bizim üçün birini seçmişdi.
S- Dayı ona da gedek?
Araz- yox sene olmaz. O çox böyükdü. Başqasına gedek.
S-Onda sen getde Aneyyayla.
A-Men?
- He dayı siz gedin mende onunla size baxım-deyib eli ile Maliki gösterdi.
Anella- Yox Samir men de qorxaram çox hündürdü ora. Gedek başqasına.
S-Dayımla get. O güclüdü qorxmazsan ne olar.?
A-Axı.?
M-Anella uşağın qelbine deymeyin gedin,baxın bizde burda size baxırıq-deyib Malik Samiri qucağına almışdı.
Biz ikimiz mecbur razılıq vermişdik.
Heqiqetende men bu atraksiyondan qorxurdum. Tek getmezdim heçvaxt. İndi Arazla bucür yaxın olmaq mene qeribe gelirdi. Keçib yerimize eyleşmişdik. Möhkemce kemerimi bağlasam da qorxurdum.
- Qorxursan.?
- ne? Kim men? Yox yox
- Mene ele geldi ki qorxursan. Isteyirsen düşek?
- yox yaxşıyam men.
- yaxşı ele olsun.
Belece artıq terpenmeye başlayırdıq. Her yıxarı qalxdıqca mende gözlerimi möhkem yumub sakit dayanmağa çalışırdım. Normalda yaxınımızdakılar,
"aaaaaa"-deye qışqırsalarda men yavaşca:
-"Ata qorxuram"-deye pıçıldayırdım..
Bu vaxt Arazın ellerimi tutması ile fikirlerden bir anda ayılmışdım sanki.
- Men burdayam,qorxma..
- qorxmuram.
- dilinden de geri qalma
- nece.?
- heçne.
- nevaxt dayanacaq bu?!
- indi dayanar. Qorxursan?
- offf he qorxuram-deye sesimi daha da yükseltdim. Daha doğrusu heyacandan qışqırırdım artıq
- gel bura inadcı-deyib yanımda oturmasından istifade ederek bir elini belime dolayıb bir eli ile de elimden möhkemce tutmuşdu. Esebleşib:
-Neynirsen.? Elini çek!
- ölmürem senden ötrü. Tir-tir titreyirsen. Gözle 2deqiqeye düşürük.
Dişlerimi qıcayıb mecbur susmuşdum. Onsuzda qorxurdum. Amma onu bu qeder yaxın hiss etmek mene rahatlıq vermişdi. Dediyi kimi, 2-3deqiqe sonra biz düşmüşdük. Qorxudan bir teher olmuşdum. Biraz sonra Malik ona gelen zeng ile tecili getmeli olduğunu dedi. Mende getmek istesem de Samir ağlamasın deye mecbur qalmışdım.
M - Anella bes sen nece qayıdacaqsan? Yaşxısı sen gedende zeng ele mene,gelim aparım seni.
- Özüm gedecem Malik lazım deyil. Sen get işini gör.
- Başa düşmedim. Biz burda neyik Anella. Biz apararıq. Helemi Samir.?
- He dayııı.
Anella- Çox sağolun amma lazım deyil.
M-Anella terslik etme. Sen mene emimden yadigarsan. Bele getmeli olduğum üçün hele özüme esebiyem.
Ona göre de seni Araz beyin getirmesine imkan ver. Yaxşı men gedim. Anella size emanet Araz bey-deyib Malik getmişdi. Araz anlamaz baxışlarla mene baxıb:
- Siz yeni.. Yeni o qucaqlama.. Mm yeni siz qohumsunuz.
- elbette. Siz ne düşünmüşdünüz ki.? O mene qardaşdır.
- men.? Heç heçne düşünmedim. Yaxşı biz davam edek-deyib o Samirin elinden,Samirde menim elimden tutaraq getmeye başladıq. Kenardan bir aile kimi göründüyümüze emin idim..
Hemin günün sonunda Samir eve qayıdarken menim qucağımda yatmışdı.
- Anella birinci size gedek. Seni eve aparım sonra biz gederik.
- Şşşş -deye işaret barmağımı dodağıma yaxınlaşdırdım.
- ne olub.?
- Samir yatıb-deye pıçıldadım.
- ay seni balaca şeytan. Anella sen narahat olma isteyirsen qoy kenara orda yatsın.
- ne danışırsınız? Olmaz. Bele yazşıyam men-deyib yavaşca Samirin yanağından öpmüşdüm. Bu uşaq mene çox əziz idi. İlk görüşdən qanım isinmişdi ona. Ona görə də onu çox sevirdim.
- Yaxşı necə istəyirsən.O zaman Birinci gedək Samiri anasına verək.
- yaxşı-deyə onun yerini qucağımda rahatladım.
Birazdan artıq çatmışdıq. Araz qapını açıb:
- Ver mene isteyirsen.
- haradadı evleri.?
- bax o Çiçekli qapı.
- uzaq deyilmiş. Oyatmayaq. Men apararam.
- sene de eziyyet oldu.
- Samirin heç bir eziyyeti yoxdur mene)
Qapıya yaxınlaşdıqda Araz zengi basdı. Qapını gözel görünüşlü,uzun qara saçlı, bir xanım açmışdı.
- Araz.? Xoş geldiniz buyurun.
- Salam bacı. Senin decel oğlun yatıb Anellanın qucağında.
- aaa Anella sizsiniz.? Buyurun gelin içeri keçin,mende Samiri yatırım gelirem. Araz dayanma orda keçin iceri.
- yox biz gedek. Çox sağolun.
- Etiraz qebul etmirem,keçin gelirem.
Biraz sonra Samirin anası geri gelmişdi.
- İlk önce xoş geldiniz. Men Mətanət. Hamı Mətiş deyir. Ele sende deye bilersen. Samir seni gören günden ancaq senden danışır.
- Çox sağolun- deye utancaq şekilde bir şey deye bilmeyib susdum.
- Araz da senin Samir üçün etdiyin kömeklikleri deyib. Çox sağol Anella.
- Xoşdur. Siz sağolun.
- Bacı bize serin bir şey verde.
- he he gözleyin bu deqiqe getirirem-deyib gederken men ayağa qalaxaraq:
- Men getsem yaxşıdır. Gecikdim eve. Üzrlü sayın.
- Amma.?
- Çox sağolun Mətanət xanım
- Sadəcə mətanət))
- Yaxşı Mətanət mən gedim.
- Yaxşı mən səni apararam.
- Araz bəy özüm gedəcəm.
- Araz dinləmə sən Anellanı,özün apar
- Əlbəttə bacı. yaxşı biz gedək.
- Bunu saymadım Anella. yenə görüşək.
- Yaxşı Mətanət inşAllah.
- Yaxşı yol sizə)- deyib Mətanət qapını açanda qarşımda gördüyüm insan məni əsəbləşdirmişdi. gəldiyimə peşman olmuşdum artıq.. Arazın ona baxaraq gülümsəməsinə nədənsə əsəbləşirdim. Çox böyük səhv etmişdim.. Kaş getməyəydim.. Kaş..!!!!
Məlumat Saytda şərhləri oxumaq, şərh yazmaq, xəbər göndərmək üçün QEYDİYYATDAN keçməyiniz lazımdır.
