Səni çəkəcəm gözlərimə

Səni yenə çəkəcəm gözlərimə... Hər gecə kimi bu gecədə səni düşünəcəm. Birazdan qəzəb
dolacaq gözlərimə… Bir saqaret yandırıb boğarcasına ürəyimi... Ulduzlara asacam rəsmini…
Bir mahnı dolanacaq dilimə, uzaqlardakı sevgilini anladan. "Hanı?! İndi uzaqlardasan,
könül hicranla dolu" deyə başlayan. Ta içimdə hiss edəcəm, əllərimdəki yoxluğunu... Və
doya-doya içimə çəkə bilmədiyim qoxunu. Bir qəzəbin girdabına qapılacaq gözlərim. Tutub
ulduzları tək tək söndürəcəm. Sənsiz ömrün təqvimindən... Bir şamı daha söndürəcəm. Sabah
olacaq... O, möhtəşəm heybətiylə, yenə! Həm də yenə başlayacaq sənsizlik.
Mavisinə sarılacaq günüm… Bax bu mənəm, bir ömür həyatı belə sürəcək olan. Bilirəm, sən
yenə oyanacaqsan… Hər zaman ki, vurdum eşitməz…
Və vecsiz halınla qoyacaqsan başını yastığa. Saçların dağılacaq... Susub, kimsələr görməsin
deyə içindəki məni, bildiyin bütün səsli hərfləri unudacaqsan. Mənimsə yenə qəzəb dolar
içimə, gözlərimə... Sabaha çatmadan unutmaq üçün səni. Andlar edəcəm özümə. Hər
sabah, səmanı öpdüyündə günəş... Yeni bir ümidlə səni yenidən çəkəcəm
gözlərimə...








