Qəlbə qarşı tərbiyəsizlik edəndə eşqi döymək lazımdır.
Sən gedəndə “boş ver, dünyanın sonu deyil ki” deyən dostlarıma mənim dünyamın səndən ibarət olduğunu necə anlada bilərdim axı.
“Sənin üçün ölərəm”,- dedi. “Mənim üçün onsuz da ölmüsən”,- dedim, cəsədini götürüb çıxdı.
Eşq xarab olmuş kompasdır, səni səhv bədənlərə aparar.
Artıq aramızdakı uzaqlıqdan özünə qalın matəm geyimi tikdirə bilərsən. Televizorumun göstərmədiyi bir kanal kimisən artıq. Sən get, bambaşqa yataq otaqlarında sıradan insanların bədənlərini bəzə!
İllah da üçüncü şəxs aramıza girəcəksə bu şəxs kiçik barmaqları olan bir qızımız olsun.
Səni yatarkən izləmək vardı indi… Qoxunda sərxoş olmaq… Səni oyandırmaq üçün can atmaq, amma qıya bilməmək.
Torpaq olsam üstümdə gəzməyəcəksən, hava olsam içinə çəkməyəcəksən. Bu cür düşmənsən!
Gözümü bağlayıb itələsələr yenə sənin yanına düşərəm, yer cazibəsi deyil bu, yar cazibəsidi.
Səninlə bir çaydanla qəhvədan kimiyik. Mən üst hissəsiyəm, sən isə alt hissə. Böyüksən axı, aramızdakı fərq isə budur: mən sənsiz də dəmlənə bilirəm, amma sən mənsiz ancaq su qaynada bilərsən.
Heç görüb, toxunub, öpmədiyin birinə aşiq oldunmu? Olsaydın eşqin nə olduğunu bilərdin.
Gedə bildiyin yerə qədər get. Bu limanda itirdiyim yeganə gəmi sən deyilsən. Amma bunu unutma: fırtına limanda qalanı deyil, gedəni məhv edir.
Sənin üçün deyildi o qədər etdiyim şeylər, sadəcə sən zənn etdiyim biri üçün idi.
Necə ki, insan ağzında yediyinin dadını yox etməmək üçün heç bir şey yemək istəməz, o da son gördüyü görüntünü itirməmək üçün yeni bir şeyi görmək istəmirdi əslində.
Artıq sənə yaza bilmərəm, amma səni yaza bilərəm.
İçimin tunellərinə girən kimi bir fənər alıram əlimə. Buralar çox qarışıqdı. Neçə dəfə gəlmişəm. Yenə də həmişəki kimi itirəm.
Yaşadığın həyatı sevmək üçün bir səbəbin yoxdursa, sevirmiş kimi davaranma.
Bir insana sirrinizi verdiyiniz zaman azadlığınızı da verərsiniz.
Bir anın doğması üçün, bir anın ölməsi lazımdır. Yeni bir “mən” üçün köhnənin quruyub solması kimi.
“Sənin üçün ölərəm”,- dedi. “Mənim üçün onsuz da ölmüsən”,- dedim, cəsədini götürüb çıxdı.
Eşq xarab olmuş kompasdır, səni səhv bədənlərə aparar.
Artıq aramızdakı uzaqlıqdan özünə qalın matəm geyimi tikdirə bilərsən. Televizorumun göstərmədiyi bir kanal kimisən artıq. Sən get, bambaşqa yataq otaqlarında sıradan insanların bədənlərini bəzə!
İllah da üçüncü şəxs aramıza girəcəksə bu şəxs kiçik barmaqları olan bir qızımız olsun.
Səni yatarkən izləmək vardı indi… Qoxunda sərxoş olmaq… Səni oyandırmaq üçün can atmaq, amma qıya bilməmək.
Torpaq olsam üstümdə gəzməyəcəksən, hava olsam içinə çəkməyəcəksən. Bu cür düşmənsən!
Gözümü bağlayıb itələsələr yenə sənin yanına düşərəm, yer cazibəsi deyil bu, yar cazibəsidi.
Səninlə bir çaydanla qəhvədan kimiyik. Mən üst hissəsiyəm, sən isə alt hissə. Böyüksən axı, aramızdakı fərq isə budur: mən sənsiz də dəmlənə bilirəm, amma sən mənsiz ancaq su qaynada bilərsən.
Heç görüb, toxunub, öpmədiyin birinə aşiq oldunmu? Olsaydın eşqin nə olduğunu bilərdin.
Gedə bildiyin yerə qədər get. Bu limanda itirdiyim yeganə gəmi sən deyilsən. Amma bunu unutma: fırtına limanda qalanı deyil, gedəni məhv edir.
Sənin üçün deyildi o qədər etdiyim şeylər, sadəcə sən zənn etdiyim biri üçün idi.
Necə ki, insan ağzında yediyinin dadını yox etməmək üçün heç bir şey yemək istəməz, o da son gördüyü görüntünü itirməmək üçün yeni bir şeyi görmək istəmirdi əslində.
Artıq sənə yaza bilmərəm, amma səni yaza bilərəm.
İçimin tunellərinə girən kimi bir fənər alıram əlimə. Buralar çox qarışıqdı. Neçə dəfə gəlmişəm. Yenə də həmişəki kimi itirəm.
Yaşadığın həyatı sevmək üçün bir səbəbin yoxdursa, sevirmiş kimi davaranma.
Bir insana sirrinizi verdiyiniz zaman azadlığınızı da verərsiniz.
Bir anın doğması üçün, bir anın ölməsi lazımdır. Yeni bir “mən” üçün köhnənin quruyub solması kimi.






