Rənglər aləmi
Gündəlik həyatda bir çox rəng və çalarlarla qarşılaşırıq. Bəzilərinin adlarını uşaqlıqdan bilirik, amma başqalarının adının nə olduğunu düşünmürük belə. Rəsmi təsnifata baxmayaraq, yaradıcı insanlar hər gün qarşılaşdığımız rənglərə qeyri-adi adlar fikirləşiblər.
Elmi terminologiya görə Rəng - işıq dalğalarının fərqli spektrdə vizual görməyə səbəb olmasıdır. Gözlərimizin qarşısında hansı kölgənin göründüyünü təyin edən işıq dalğasının uzunluğudur. Məhz işıq dalğasının uzunluğu gözümüzün qarşısında hansı rəngin göründüyünü müəyyən edir.
İnsan gözü elektromaqnit şüalanmasını yalnız 380 ilə 740 nanometr arasında çox dar bir dalğa uzunluğunda qəbul edə bilir. Bu görünən işıq Günəşin nisbətən nazik (qalınlığı 300 km-dən az) fotosfer tərəfindən yayılır. Məsələn, bənövşəyi rəng 400-430 nm, mavi-430-470 nm, mavi-470-500 nm, yaşıl-500-535 nm, sarı-535-595 nm, narıncı-595-620 nm ilə ifadə olunur, qırmızı ən yüksək göstərici ilə xarakterizə olunur - 620-700 nm. Beləliklə, insan gözü yalnız əsas rəngləri deyil, həm də əsas rənglərin birləşməsindən əmələ gələn qeyri-adi çalarları görə bilər. Rəng qavrayışı, bir cismin müəyyən bir spektri əks etdirmək və udmaq qabiliyyətindən də təsirlənir. Əgər bədən qırmızı və yaşıl şüaları əks edib qalanını udursa, gözümüz “Sarı” rəngi görür. Şüaların yüz faiz əks olunması Ağ rəng verir, Qara rəng isə spektrlərin udulması nəticəsində əmələ gəlir.
1927-ci ildə Alman təşkilatı RAL 40 rəngdən ibarət kolleksiya yaratdı. Kolleksiya qeyri-adi rənglər meydana gətirən əsas və alınma çalarları təqdim edir. Onların hər birinə özünəməxsus kod verilib. Sonrakı illərdə 1961-ci ildə yenidən işlənmiş və "RAL 840-HR" adlandırılan kolleksiyaya yeni boyalar əlavə edildi. O andan etibarən rəng sistemində 213 rəng var idi, bu gün də qüvvədədir.
Yaradıcı insanlar rəngləri qruplara bölməyə başladılar. Ən qeyri-adi boyalar belə bu təsnifatda öz yerini tapır:
1. Xromatik (tərkibindəki rəng - qırmızı, sarı, yaşıl, mavi) və akromatik (rəngsiz - ağ, qara, boz).
2. Kontrast rəng (qırmızı, yaşıl, sarı və mavi) və yaxın (göy, mavi, sarı və narıncı). Kontrast bir obyektin rəng xüsusiyyətlərini vurğulamaq üçün bir texnika olaraq istifadə olunur. Beləliklə, çəhrayı və narıncı çalarların yanına qırmızı qoysanız, itiriləcək, ancaq qara və ya mavi rəngdə, əksinə, özünə diqqət yönəldəcəkdir.
3. İsti rənglər (odlu və günəşli - qırmızı, narıncı) və soyuq rənglər (suyun çalarları və gecə göy üzü – mavi və bənövşəyi).
4. Pastel rənglər (hər rəngi ağa yaxınlaşan yumşaq tonlar).
Rənglərin necə düzgün qarışdırılacağını başa düşmək üçün dairəni vizual olaraq qırmızı, mavi və sarı rənglərin üstünlük təşkil edəcəyi üç əsas seqmentə bölmək lazımdır. Bunlar əsas tonlardır, onları bir -birinə qarışdıraraq ikincil rənglər əldə etmək mümkündür (qırmızı + mavi = bənövşəyi, qırmızı + sarı = narıncı, mavi + sarı = yaşıl).
İki bitişik spektri qarışdırsaq, ara tonları (açıq yaşıl, yasəmən rəngi) əldə etmək mümkündür. Beləliklə, qeyri-adi qarışdırma ilə kosmetologiya və moda sahəsində tətbiqini tapan qeyri-adi rənglər əldə edilir.
Bunlar arasında: antrasit, indigo, opal və s. Adını çəkmək olar.
Elmi terminologiya görə Rəng - işıq dalğalarının fərqli spektrdə vizual görməyə səbəb olmasıdır. Gözlərimizin qarşısında hansı kölgənin göründüyünü təyin edən işıq dalğasının uzunluğudur. Məhz işıq dalğasının uzunluğu gözümüzün qarşısında hansı rəngin göründüyünü müəyyən edir.
İnsan gözü elektromaqnit şüalanmasını yalnız 380 ilə 740 nanometr arasında çox dar bir dalğa uzunluğunda qəbul edə bilir. Bu görünən işıq Günəşin nisbətən nazik (qalınlığı 300 km-dən az) fotosfer tərəfindən yayılır. Məsələn, bənövşəyi rəng 400-430 nm, mavi-430-470 nm, mavi-470-500 nm, yaşıl-500-535 nm, sarı-535-595 nm, narıncı-595-620 nm ilə ifadə olunur, qırmızı ən yüksək göstərici ilə xarakterizə olunur - 620-700 nm. Beləliklə, insan gözü yalnız əsas rəngləri deyil, həm də əsas rənglərin birləşməsindən əmələ gələn qeyri-adi çalarları görə bilər. Rəng qavrayışı, bir cismin müəyyən bir spektri əks etdirmək və udmaq qabiliyyətindən də təsirlənir. Əgər bədən qırmızı və yaşıl şüaları əks edib qalanını udursa, gözümüz “Sarı” rəngi görür. Şüaların yüz faiz əks olunması Ağ rəng verir, Qara rəng isə spektrlərin udulması nəticəsində əmələ gəlir.
1927-ci ildə Alman təşkilatı RAL 40 rəngdən ibarət kolleksiya yaratdı. Kolleksiya qeyri-adi rənglər meydana gətirən əsas və alınma çalarları təqdim edir. Onların hər birinə özünəməxsus kod verilib. Sonrakı illərdə 1961-ci ildə yenidən işlənmiş və "RAL 840-HR" adlandırılan kolleksiyaya yeni boyalar əlavə edildi. O andan etibarən rəng sistemində 213 rəng var idi, bu gün də qüvvədədir.
Yaradıcı insanlar rəngləri qruplara bölməyə başladılar. Ən qeyri-adi boyalar belə bu təsnifatda öz yerini tapır:
1. Xromatik (tərkibindəki rəng - qırmızı, sarı, yaşıl, mavi) və akromatik (rəngsiz - ağ, qara, boz).
2. Kontrast rəng (qırmızı, yaşıl, sarı və mavi) və yaxın (göy, mavi, sarı və narıncı). Kontrast bir obyektin rəng xüsusiyyətlərini vurğulamaq üçün bir texnika olaraq istifadə olunur. Beləliklə, çəhrayı və narıncı çalarların yanına qırmızı qoysanız, itiriləcək, ancaq qara və ya mavi rəngdə, əksinə, özünə diqqət yönəldəcəkdir.
3. İsti rənglər (odlu və günəşli - qırmızı, narıncı) və soyuq rənglər (suyun çalarları və gecə göy üzü – mavi və bənövşəyi).
4. Pastel rənglər (hər rəngi ağa yaxınlaşan yumşaq tonlar).
Rənglərin necə düzgün qarışdırılacağını başa düşmək üçün dairəni vizual olaraq qırmızı, mavi və sarı rənglərin üstünlük təşkil edəcəyi üç əsas seqmentə bölmək lazımdır. Bunlar əsas tonlardır, onları bir -birinə qarışdıraraq ikincil rənglər əldə etmək mümkündür (qırmızı + mavi = bənövşəyi, qırmızı + sarı = narıncı, mavi + sarı = yaşıl).
İki bitişik spektri qarışdırsaq, ara tonları (açıq yaşıl, yasəmən rəngi) əldə etmək mümkündür. Beləliklə, qeyri-adi qarışdırma ilə kosmetologiya və moda sahəsində tətbiqini tapan qeyri-adi rənglər əldə edilir.
Bunlar arasında: antrasit, indigo, opal və s. Adını çəkmək olar.
Məlumat Saytda şərhləri oxumaq, şərh yazmaq, xəbər göndərmək üçün QEYDİYYATDAN keçməyiniz lazımdır.
