Acımadım özümə, başqalarına acıdığım qədər, ən acısıda bu idi..
Ağlımdakı bütün bu dağınıq parçaları bir yerə gətirmək üçün çox cəhd edirəm, düşündüklərimi çox çətinliklə sözlərə çevirə bilirəm və çoxunu da sadəcə mən anlayıram. Deyəsən ən çox özümə məğlub oluram, bir müddət sonra artıq nələrinsə daha asan olmasını gözləməyi də buraxdım, çünki bilirəm ki hər dəfə daha da çətini ilə üzləşirəm və üzləşəcəm də.






