Möcüzə içində həyat | Elşən Təhməzov
Yaşardıqca gözlərim
Yüksəlir ah nəfəsdən.
Soyuqlaşır əllərim,
Çox qorxuram bu səsdən.
Bu səs tikan olub
batır qəlbimə
xəyalın buz qaynar bulağı kimi.
Duyğular çevrilir
zəhərə, qəmə
İllərin ot basmış alağı kimi.
Ürəyim nə yaman soyuyur mənim.
Özüm öz-özümə qənim kəsildim.
Bir ömrün xəfifcə səhər küləyi,
Səni görən kimi tir-tir əsirdi.
Bu quru çətirlər, bu yaş çətirlər
İndi nə qüssəni, nə qəmi örtür.
Məni də unutdu, məni də atdı
Min dəfə gəzdiyim küçələr, tinlər.
Möcüzə içində həyat yaşatdı
Qırılan ürəklər, sınan ürəklər.
Yüksəlir ah nəfəsdən.
Soyuqlaşır əllərim,
Çox qorxuram bu səsdən.
Bu səs tikan olub
batır qəlbimə
xəyalın buz qaynar bulağı kimi.
Duyğular çevrilir
zəhərə, qəmə
İllərin ot basmış alağı kimi.
Ürəyim nə yaman soyuyur mənim.
Özüm öz-özümə qənim kəsildim.
Bir ömrün xəfifcə səhər küləyi,
Səni görən kimi tir-tir əsirdi.
Bu quru çətirlər, bu yaş çətirlər
İndi nə qüssəni, nə qəmi örtür.
Məni də unutdu, məni də atdı
Min dəfə gəzdiyim küçələr, tinlər.
Möcüzə içində həyat yaşatdı
Qırılan ürəklər, sınan ürəklər.







