"Mən o qızı sonuncu kəz görəndə…”
Onda yoxdu bəxt oğruyan oğrular,
Yalanlardan çox olurdu doğrular.
Nənəm gecə danışırdı nağıllar,
Babam da ki, səhərəcən susurdu.
Oyanırdım gün doğmamış səhərdən,
Boğazım da tutulmazdı qəhərdən.
Dərsdən gəlib qaranəfəs çəpərdən,
Qonşu qızın gizli-gizli pusurdum.
İzləyirdim saçlarını hörəndə,
Diksinirdim boz köpəyi hürəndə.
Mən o qızı sonuncu kəz görəndə,
Ağrıların kəndirdən asırdı.
Ondan sonra üzüm, gözüm gülmədi,
Nə yaşadım, nə böyüdüm bilmədim.
Bir də onu yaddaşımdan silmədim,
Ondan belə ruhum dərdə əsirdi.
Mərahim Nəsib
Yalanlardan çox olurdu doğrular.
Nənəm gecə danışırdı nağıllar,
Babam da ki, səhərəcən susurdu.
Oyanırdım gün doğmamış səhərdən,
Boğazım da tutulmazdı qəhərdən.
Dərsdən gəlib qaranəfəs çəpərdən,
Qonşu qızın gizli-gizli pusurdum.
İzləyirdim saçlarını hörəndə,
Diksinirdim boz köpəyi hürəndə.
Mən o qızı sonuncu kəz görəndə,
Ağrıların kəndirdən asırdı.
Ondan sonra üzüm, gözüm gülmədi,
Nə yaşadım, nə böyüdüm bilmədim.
Bir də onu yaddaşımdan silmədim,
Ondan belə ruhum dərdə əsirdi.
Mərahim Nəsib
Məlumat Saytda şərhləri oxumaq, şərh yazmaq, xəbər göndərmək üçün QEYDİYYATDAN keçməyiniz lazımdır.
