Çiçəklər açar,vacib olan gözləməkdir.
İllər ötür,bu illərdə,tənhalığın bircə damla azalmadı..
Kəpənəyi ovcunda tutmaq kimidir sevmək. Sıxsan öləcək, sıxmasan uçub gedəcək qorxusu
bəzi yaralar var ki, bağlanmış olsalar belə toxunanda ağrıyır
Qaçmaq istəyirsənsə arxana baxma ,qalmaq istəyirsənsə getməyi fikirləşmə. Sevirsənsə addım at kənardan durub baxmaqla heçnə olmaz
Qaçmaq çarə deyil insan axır başı təngə nəfəs qalır Deyə yavaşlayır və bu onun sonu olur
Skapova bu səfər Haqlı idi. "VAZGEÇDİM" səndən özümdən bu həyatdan bu şəhərdən hətta dünyadan bilə
Mənim oxumaqdan çəkindiyim hər sətirdə sən yazılmısan
Və kitabın sonu belə bitirdi;
O ilk gördüyü, tanıdığı, güvəndiyi,
sevdiyi insan deyildi artıq!
Sevən yanılmış, sevilən yadlaşmışdı.
Kural :41
Sizinlə uzun müddət danışmadan durabilən biri sizi sevməz
Öz dərdinizi özünüzdə saxlayın,başa düşən olsaydı bu boş həyatda tək olmazdıq...
Çiçəklər açar vacib olan gözləməkdir.
Yadda Saxla :
Xəyal ettiyin hər şeyi başaracaq gücdəsən
Mənim yerimdə sən olsaydın özündən utanardın, Məni görməzdən gəldiyin üçün.
İnsan bəzi şeylərdən bir gecədə əl çəkə bilərmiş
Yumruq qədər qəlbiniz varkən,dənizlər qədər kin tutursuz.Ruhunuz ağırlıq etmir cisminizə".?
- Qüsursuz insan varmıdır Olric?
+ Yoxdur bəyim, hər insanın bir qüsuru vardır.
- Bəs mən niyə onda kiçicik belə olsa qüsur görə bilmirəm Olric?
+Eşqinizdən kor olmusunuz bəyim.
Hər kəs öz keçmişini qəlbi ilə bildiyi bir kitabın səhifələri kimi bağlı saxlayar. Və dostları, sadəcə onun ön sözünü oxuya bilər.







