ice berg Şeirlər 26-08-2024, 01:01

ÖMRÜN İKİ TƏRƏFİ

İki tərəfi var hər ömrün, iki;

göründüyün tərəf, gördüyün tərəf.

Hansına düşəcək, nə biləsən ki,

ömrün axırında öldüyün tərəf?

Bəlkə də, -

səni bu tərəfdə asdıracaqlar,

sonra o tərəfdə basdıracaqlar.

Bir qız sevəcəksən sən bu tərəfdə,

ona deyəcəksən:

- Dünyada təksən!

Sonra o tərəfdə bir pinti evdə

bir qadınla ömür çürüdəcəksən.

Nə qəlbin yanacaq hicran odunda,

nə də sevdiyin qız yadın olacaq.

Çünki elə o qız da, o qadın da,

hər ikisi eyni adam olacaq.

İki tərəfi var hər ömrün, iki...

Hər iki tərəfdə

yeri olmayan,

Nəfəsi gəlsə də, diri olmayan

sənin kimiləri o qədərdi ki.

Sən o fərsizlərin sırasındasan;

nə fərqi, beşinci, ya onuncusan.

Xorda oxuyanlar arasındasan;

ən arxa cərgədə

ən sonuncusan.

Nədir oxuduğun? Bilmirsən... heyif!..

Bir də ki, heç sizi dinləyənmi var?

Nə çoxdu o xorda
bir söz deməyib

Yalandan ağzını açıb-yumanlar.

Nə fərqi, başdasan, yoxsa axırda,

Hamıdan birisən sən də o xorda.

Hamıdan birisən, -

nə pis, nə yaxşı,

Amma yox, naşükür olmağa dəyməz.

Şükür, hər şeyin var -

evin-eşiyin, arvad-uşağın,

bir də ki, içində gizlədiyin səs.

Bu illər uzunu bu cür, gizlicə

Necə saxlamısan o səsi -

necə?

O səs nə saf qalıb sənin içində!

Saf qalıb -

bu qədər hirsin, acığın,

ağrının, acının, qəmin içində;

zili içindədi, bəmi içində.

O səsdi hamıdan gizlədiyin sirr,

o səsdən qiymətli axı nəyin var?

Arvaddan, uşaqdan xəlvət, arabir

o səslə zümzümə eləməyin var:

- Əzizim, ulu dağlar,

Çeşməli, sulu dağlar,

Burda bir qərib ölüb,

Göy kişnər, bulud ağlar...

1977
Ramiz Rövşən