ice berg Şeirlər 28-08-2024, 01:01

HUŞSUZLUQ

Bu sənin çıxdığın sonuncu qapı,

arxanca boylanan son pəncərədi.

Sənin oxuduğun o son kitabın,

yadında qalıbmı, adı necədi?

Hər şey unudulub, çıxıbdı yaddan,

hər şeyi toz basıb... illərin tozu.

Sənin yaddaşın da qalıb toz altda;

illər huşsuzusan, illər huşsuzu.

Çoxdan bir-birinə qarışıb, itib

köhnə hadisələr, köhnə sifətlər.

Ağlını başından alan sevgilər,

içini yandıran o köhnə dərdlər.

Ömür tüstü kimi uçub, əriyib,

bir az gözlərində qalıb acısı.

Ayları, illəri kəsib doğrayıb,

atıb zibilliyə vaxtın qayçısı.

Barış bu halınla... incimə vaxtdan...

Bəlkə huşsuzluqdu ömrün şənliyi.

Əl çək yaddaşını qurdalamaqdan,

burax zibillikdə eşələnməyi.

Daha yaddaş sənin nəyinə gərək?

Baxma ötən ömrə tamarzı kimi.

Hər köhnə sevgidən qalan xatirə

yeyilmiş konfetin kağızı kimi.

Yeyilib, yaşanıb, boşalıb ömür,

Kim bilir, nə qalıb ömrün dibində?

Bəlkə ömrün sonu elə bu gündür,

çıx, gəz, avaralan əlin cibində.

Qoy heç nə ummasın bir kimsə səndən,

Sən də elə buna sevin ki, sağsan.

Hansı sınıqları calayacaqsan?!

Hansı yırtıqları yamayacaqsan?!

Kiminsə yükünü çəkməyə sənin

nə heyin, nə gücün, nə tabın qalıb.

Bu cındır dünyanı tikməyə sənin

nə daşın, kərpicin, nə sapın qalıb.

Hər nəğmən -

qəlbində yatan sirr idi,

Açdığın sirlərlə doluydu ömrün.

Bənnaydın? Dərziydin? Ya şair idin?

Bir usta ömrüydü sənin bu ömrün.

Bu ömrün sonuna çatırsan, nə qəm,

son dəfə əl elə göydə aya da.

Çoxdan köhnəlibdi cənnət, cəhənnəm,

bir usta lazımdı o dünyaya da.

2017
Ramiz RÖVŞƏN