Sən mənim eşq adlı dəliliyimsən
Deyirdim başıma dəlilik gələr ,
Bir gün 27 yaşımda bəlkə .
Otuzu adladım
Xəbərsizəm mən ,
Dəlilik yaşayır başımda mənim .
Mən ruh adamıyam, ruhumda sənsən ,
Ruhuma qul olan sözdü can, ancaq .
Nəyim var al, götür
eşqinən gələn
Dəlilik istərəm Tanrıdan ancaq .
Mən sənə yaxınam, özündən yaxın ,
Sən mənə uzaqsan nə qədər Allah ,
Xoşbəxtlik gətirmir bu sevinc niyə ,
De niyə öldürmür bu kədər Allah !
Yaxınsan, duyarsan pıçıldasam mən ,
Əlimi uzatsam saçlarındadı .
Bəs niyə gözlərin ayrılıq deyir ,
Bəs niyə sözlərin ayrılıq dadır ?
Sənin yollarında ayrılıq ,
mənim
Yollarımda qəza — qədər yaşayır .
Mənim ürəyimdə sənin gözlərin ,
Sənin gözlərində kədər yaşayır .
Sənə qovuşmağa gəlirəm, yetər
Bəndənəm, gözünü yola dik Allah !
Bağışla sözümdən dəlilik yağır ,
Sevgidən ölməkdi dəlilik, Allah !
Elə ayrılıq da, vüsal da səndə ,
Tanrısan, bəndəsən de axı kimsən ?!
Sən mənim ən həzin kədərli nəğməm ,
Sən mənim eşq adlı dəliliyimsən .
Mən sənə yaxınam, özündən yaxın ,
Sən mənə uzaqsan nə qədər Allah .
Xoşbəxtlik gətirmir bu sevinc niyə ,
De niyə öldürmür bu kədər Allah ?!
Rüstəm Behrudi
Məlumat Saytda şərhləri oxumaq, şərh yazmaq, xəbər göndərmək üçün QEYDİYYATDAN keçməyiniz lazımdır.
