Nefes Hatıraları
`lavinia
Yılbaşına birkaç gün kaldığında internette bir şey paylaşmıştım. Arkadaşlarıma bana yılbaşı için mesaj atmalarını, o mesajları kağıda yazıp bir kavanoza koyacağımı, yılbaşında okuyup, hatıra olarak saklayacağımı söylemiştim. Hatıralar biriktirmeyi severdim. Küçük bir ip parçasını bile bana ifade ettiği bir şey varsa saklayabilirdim. Bu yüzden mesajlar için çok heyecanlıydım ve mesajlar geldikçe seviniyordum. Ruhsal olarak küskün olduğum bir zamandı, bu yüzden bir nevi ilaç da oluyordu o mesajlar bana. Akşama doğru başlayan mesajlar en sevdiğim zaman olan geceye kadar devam etmişti. Sevgilerini belirtenler, iyi dileklerde bulunanlar veya zaten yazarken okuyorsun bir anlamı yok ki diyenler... Hepsine içten teşekkürlerimi sunuyor ve gülümsüyordum. Gülümsemek, gülümsetmek benim için oldukça önemliydi, en çokta bu yüzdendi minnettarlığım. Saat gece yarısına gelirken bir mesaj aldım, Lavinia'dan. Neden Lavinia kimliğini almıştı bilmiyorum, sormadım hiç. Sanki neye ihtiyacım olduğunu çoktan biliyormuş gibi en büyük ilacım olmuştu o gün. Ağrı kesicilere bağışıklığım vardır benim ama onun sözleri daha önce hiç kullanmadığım bir ağrı kesiciydi sanki.
__23.55__
"Bazen kötü şeyler geçiririz ama bu düzelmeyeceğini göstermez. Bazen fazla dağıtır, dağılırız. Ama bu bir kere daha toplanamayacağımız anlamına gelmez. Güzel bir yıl geçir Alpheratz."
Alpheratz'dım ben. Lavinia'nın Alpehartz'ı. Ebedi mutluluk anlamına gelen bilinmeyen bir yıldızdır Alpheratz. Lavinia'dan önce arayıştaydım kendim için. Pek bir sonuca ulaşamayan arayış... Lavinia ile Alpheratz oldum. Alpheratz öylesine bendi, ben öylesine Alpheratzdım ki. Ben Alpheratz'ı değil, Lavinia Alpheratz'ını bulmuştu. Alpheratz'ın kötü hissettiğini biliyordu. Hayır! Bilmiyordu, hissediyordu. Yazması gerekti Lavinia'nın, nefes alması gerekti. Alpheratz'a yazmayı seçti. Onu gülümsetmeyi, onu yaşatmayı...
Ve devam etti.
__00.57__
"Bazılarının yüreğine iyi gelen bir yanı vardı. Armağan gibiydiler. Seni seviyorum Alpheratz."
Minnettarlıkla okuyup, gülümsüyordum. Farkında olarak ya da olmayarak güzel bir insan kazandırmıştım olması gerektiğinden de genişçe olan kalbime.
Demem gereken tek şey belki de buydu:
__"Bazılarının yüreğime iyi gelen bir yanı vardı. Armağan gibiydiler. Seni seviyorum Lavinia."__
__01.03__
"Bazı insanlar vardır. Birisini kırdığını fark etmez. Şey gibi düşün. Bir çiçek. Dalından koparıyorsun ve onu bir kitabın arasına koyuyorsun. Aradan günler geçiyor, kitabı açıyorsun arasından bir çiçek düşüyor. O an öldüğünü düşünüyorsun çiçeğin. Kuruyunca. Ama çiçek dalından ilk koparıldığı gün ölmüştür aslında. Umarım sana karşı her zaman en güzel, yerinde, dalında olan bir çiçek gibi davranırım. Umarım herkes öyle davranır. Seni seviyorum Alpheratz."
Lavinia, anlamı Ölüm çiçeğidir. Umarım bende sana karşı her zaman en güzel, yerinde, dalında olan bir çiçek gibi davranırım. Umarım herkes öyle davranır. Umarım ölüm de sana karşı öyle davranır.
Ve gecenin sonu, uyumadan önce Lavinia'nın son nefesi, benim son gülümsemem:
__01.28__
"Kitapların canlı olduğunu düşünmek aptallık mıdır? Ben öyle düşünüyorum. Her bir kitap başka bir konu anlatıyor. Kitaplar kendi başlarına farklı birer dil aslında. Ama hitap eden bir dil. Herkesin anlayacağı bir dil ama çok çabukta unutulan bir dil. Ben okurken altını çizerim sevdiğim cümlenin, onun canının yanacağını fark etmem. Bazıları ayraçlarını kaybeder, sayfalarda hafif katlama izleri durur. Ama o kitap hiç değişmez. Anlattığı şey hiç değişmez. Hissettirdiği şeyler hiç değişmez. Benim için bir kitap gibisin Alpheratz. Seni seviyorum."
Yazmak nefes almaktır benim için. Lavinia o gece benim için yazdı. Benim için nefes aldı. Bende onun için gülümsedim, onun için akıttım birkaç damla, mutluluktan. Onun için inandım her şey yoluna girecek diye.
Seni seviyorum Lavinia.
Nefesini seviyorum.
Yılbaşına birkaç gün kaldığında internette bir şey paylaşmıştım. Arkadaşlarıma bana yılbaşı için mesaj atmalarını, o mesajları kağıda yazıp bir kavanoza koyacağımı, yılbaşında okuyup, hatıra olarak saklayacağımı söylemiştim. Hatıralar biriktirmeyi severdim. Küçük bir ip parçasını bile bana ifade ettiği bir şey varsa saklayabilirdim. Bu yüzden mesajlar için çok heyecanlıydım ve mesajlar geldikçe seviniyordum. Ruhsal olarak küskün olduğum bir zamandı, bu yüzden bir nevi ilaç da oluyordu o mesajlar bana. Akşama doğru başlayan mesajlar en sevdiğim zaman olan geceye kadar devam etmişti. Sevgilerini belirtenler, iyi dileklerde bulunanlar veya zaten yazarken okuyorsun bir anlamı yok ki diyenler... Hepsine içten teşekkürlerimi sunuyor ve gülümsüyordum. Gülümsemek, gülümsetmek benim için oldukça önemliydi, en çokta bu yüzdendi minnettarlığım. Saat gece yarısına gelirken bir mesaj aldım, Lavinia'dan. Neden Lavinia kimliğini almıştı bilmiyorum, sormadım hiç. Sanki neye ihtiyacım olduğunu çoktan biliyormuş gibi en büyük ilacım olmuştu o gün. Ağrı kesicilere bağışıklığım vardır benim ama onun sözleri daha önce hiç kullanmadığım bir ağrı kesiciydi sanki.
__23.55__
"Bazen kötü şeyler geçiririz ama bu düzelmeyeceğini göstermez. Bazen fazla dağıtır, dağılırız. Ama bu bir kere daha toplanamayacağımız anlamına gelmez. Güzel bir yıl geçir Alpheratz."
Alpheratz'dım ben. Lavinia'nın Alpehartz'ı. Ebedi mutluluk anlamına gelen bilinmeyen bir yıldızdır Alpheratz. Lavinia'dan önce arayıştaydım kendim için. Pek bir sonuca ulaşamayan arayış... Lavinia ile Alpheratz oldum. Alpheratz öylesine bendi, ben öylesine Alpheratzdım ki. Ben Alpheratz'ı değil, Lavinia Alpheratz'ını bulmuştu. Alpheratz'ın kötü hissettiğini biliyordu. Hayır! Bilmiyordu, hissediyordu. Yazması gerekti Lavinia'nın, nefes alması gerekti. Alpheratz'a yazmayı seçti. Onu gülümsetmeyi, onu yaşatmayı...
Ve devam etti.
__00.57__
"Bazılarının yüreğine iyi gelen bir yanı vardı. Armağan gibiydiler. Seni seviyorum Alpheratz."
Minnettarlıkla okuyup, gülümsüyordum. Farkında olarak ya da olmayarak güzel bir insan kazandırmıştım olması gerektiğinden de genişçe olan kalbime.
Demem gereken tek şey belki de buydu:
__"Bazılarının yüreğime iyi gelen bir yanı vardı. Armağan gibiydiler. Seni seviyorum Lavinia."__
__01.03__
"Bazı insanlar vardır. Birisini kırdığını fark etmez. Şey gibi düşün. Bir çiçek. Dalından koparıyorsun ve onu bir kitabın arasına koyuyorsun. Aradan günler geçiyor, kitabı açıyorsun arasından bir çiçek düşüyor. O an öldüğünü düşünüyorsun çiçeğin. Kuruyunca. Ama çiçek dalından ilk koparıldığı gün ölmüştür aslında. Umarım sana karşı her zaman en güzel, yerinde, dalında olan bir çiçek gibi davranırım. Umarım herkes öyle davranır. Seni seviyorum Alpheratz."
Lavinia, anlamı Ölüm çiçeğidir. Umarım bende sana karşı her zaman en güzel, yerinde, dalında olan bir çiçek gibi davranırım. Umarım herkes öyle davranır. Umarım ölüm de sana karşı öyle davranır.
Ve gecenin sonu, uyumadan önce Lavinia'nın son nefesi, benim son gülümsemem:
__01.28__
"Kitapların canlı olduğunu düşünmek aptallık mıdır? Ben öyle düşünüyorum. Her bir kitap başka bir konu anlatıyor. Kitaplar kendi başlarına farklı birer dil aslında. Ama hitap eden bir dil. Herkesin anlayacağı bir dil ama çok çabukta unutulan bir dil. Ben okurken altını çizerim sevdiğim cümlenin, onun canının yanacağını fark etmem. Bazıları ayraçlarını kaybeder, sayfalarda hafif katlama izleri durur. Ama o kitap hiç değişmez. Anlattığı şey hiç değişmez. Hissettirdiği şeyler hiç değişmez. Benim için bir kitap gibisin Alpheratz. Seni seviyorum."
Yazmak nefes almaktır benim için. Lavinia o gece benim için yazdı. Benim için nefes aldı. Bende onun için gülümsedim, onun için akıttım birkaç damla, mutluluktan. Onun için inandım her şey yoluna girecek diye.
Seni seviyorum Lavinia.
Nefesini seviyorum.
Məlumat Saytda şərhləri oxumaq, şərh yazmaq, xəbər göndərmək üçün QEYDİYYATDAN keçməyiniz lazımdır.
