Bazı buluşmalar mahşere kaldı

Bazen insan bir yerde durur, etrafına bakar ve aslında her şeyin değiştiğini fark eder. Eskiden yan yana olduğu insanlar vardır ama artık aynı yerde gibi hissetmez. Sanki aynı fotoğrafın içindesinizdir ama ruhunuz çoktan başka yerlere gitmiştir. Gözün görüyor ama kalbin eskisi gibi hissetmiyor, işte en çok o koyuyor Insana.

Zamanla anlıyorsun ki bazı şeyler bir anda bitmiyor, yavaş yavaş eksiliyor. Once sohbetler azalıyor, sonra gülüşler eskisi kadar içten olmuyor. Bir bakmışsın ki aranızda görünmeyen bir mesafe oluşmuş, ne kadar yaklaşmaya çalışsan da kapanmıyor. Insan o an neye üzüleceğini bilemiyor; giden zamana mı, değişen insanlara mı, yoksa kendisinin bile artık eskisi gibi olmamasına mI.

Sonra kabullenıyorsun. Her şeyın aynı kalmayacağını, bazı insanların hayatında sadece bir donemlik olduğunu. Içinde buruk bir his kalıyor ama yine de devam ediyorsun. Çünkü hayat durmuyor ve insan en çok da buna alışıyor. Geriye dönüp baktığında ise sadece bir his kalıyor içinde; her şey oradaydı ama aslında hiçbir şey eskisi gibi değildi.