“Məni Öləndə Görməmisən”

Müəllif: Mələb Ağa

Sənə yazmışdım dünən;
şəhər yenə soyuqdur.
Bir küləkdir, bir yağış;
ayrı bir kimsə yoxdur…

…Hərdən çıxır səhərə
gecələrdən qalanlar.
Bir – birinə qarışır
həqiqətlər, yalanlar.

Nə xatirən vardısa,
yandırdım – isinməyə!
Barı, üz saxlayaydın
adam kimi dönməyə!

… Bu şəklindi, deməli
həm sənsən, həm deyilsən…
Döyən olsa qapımı,
bilirəm, sən deyilsən.

… Bu otağı sən heç vaxt
bu gündə görməmisən;
Çünki, məni heç zaman
öləndə görməmisən…