Kolay kolay eşleşmiyor iki yürek…

Kolay kolay eşleşmiyor iki yürek… 🤍
Herkesle aynı yolda yürünmüyor, herkesle aynı duyguda durulamıyor. Hayat boyunca pek çok insanla karşılaşıyorsun; konuşuyorsun, gülümsüyorsun, hatta bazen yan yana uzun zamanlar geçiriyorsun ama yine de içindeki boşluk dolmuyor. Çünkü kalbin, kendine benzeyeni arıyor.
İki yüreğin eşleşmesi; sadece sevmekle olmuyor. Aynı sessizliği paylaşabilmek, kelimelere ihtiyaç duymadan anlaşabilmek gerekiyor. Birinin yarım kalan cümlesini diğeri tamamlamalı, birinin karardığı anda diğeri ışık olmalı. Yorulduğunda yaslanacak bir omuz, korktuğunda tutunacak bir el olabilmek… İşte gerçek bağ tam da burada başlıyor.
Bu yüzden kolay bulunmuyor. Bazen geç kalıyor, bazen insanı sabırla sınayan yollar açıyor önüne. Ama eşleşti mi iki yürek, zamanın da anlamı değişiyor. Bekleyişler değer kazanıyor, geçmişteki yalnızlıklar anlamını yitiriyor.
Çünkü kolay kolay eşleşmiyor iki yürek…
Ama eşleştiğinde, kalp nihayet “evim burası” diyebiliyor. 🤍