Cəlil Cavanşir-“Daha bundan sonra dönmə”

Çoxdan kilidlidir sən açan qapım,

Bir də boş, səbəbsiz qapımı döymə.

Yəqin gələcəksən,

baş çəkəcəksən;

Sabah payız gəlir, sən sabah gəlmə...

Üşütdü ruhumu səssiz gedişin,

Bunu çox yaşadım səndən də əvvəl.

Mən bu payızdan da sənsiz keçərəm,

Gözlə bahar gəlsin...

durnalarla gəl.

Sənin hər fəsildə yerin göründü,

amma sən bilmədin,

Sən axı yoxdun...

Yayın istisində gəlib çıxmadın,

Günəşli günlərdə qardan soyuqdun...

Sabahdan qapımı küləklər döyər,

Yağışlar küçəyə çağırar, səslər.

Payız dumanında itər xəyalın,

Səslər göylər məni,

Yanına səslər...

Mən öz təkliyinə sarılıb, solan

Ağacsız çöllərdə qalan sarmaşıq.

Bir az payız çökər gecələrimə,

Bir az da çiskinli,

nəmli qaranlıq.

Məni təkliyimdən qoparmaz heç kim,

Heç kimin nəfəsi istiməz daha.

Daha bundan sonra dönmə, qayıtma,

Sabah payız gəlir,

Şükür Allaha!